Başladıysanız ama süreç kazalar, çamaşır ve "çişin var mı?" döngüsüne döndüyse, bu yazı sizin için.
Bu 5 Hatayı Yapmadan Önce Mutlaka OkuyunBaşladınız ama süreç zor mu gidiyor?
Çocuğunuz çişi gelmeden önce değil, çoğu zaman yaptıktan sonra söylüyorsa; kendinizi sürekli kıyafet değiştirme, çamaşır yıkama ve "acaba beze geri mi dönsek?" döngüsünün içinde bulmuş olabilirsiniz.
Ama bu her zaman annenin sabırsızlığı ya da çocuğun inadı değildir.
Bezden küloda geçişte çoğu ailenin gözden kaçırdığı 3 kritik nokta vardır:
Yani çocuk hem bez değil külot giydiğini hissetmeli, hem altına yaptığında bunu fark etmeli, hem de kazalar evde krize dönüşmeden yönetilebilir kalmalıdır.
Şimdi süreci fark etmeden zorlaştıran 5 hataya bakalım.
5 Yaygın Hata
Bu hatalar kötü annelikten değil, çoğu zaman yanlış geçiş mantığından olur. Çünkü bezden küloda geçişte amaç sadece bezi çıkarmak değildir; çocuğun külot hissini yaşaması, altına yaptığında bunu fark etmesi ve kazaların evde krize dönüşmeden yönetilebilir kalması gerekir.
Külot bezler kısa vadede güven verir. Ama çocuk altına yaptığında hâlâ kuru ve rahat kalıyorsa, "altıma yaptım" bağlantısını net kuramayabilir.
Bez var. Yapabilirim.
Amaç sadece kuru kalmak değil; çocuğun bezden çıktığını ve altına yaptığını fark etmesidir.
Normal külot ıslaklığı fark ettirir, bu doğru. Ama kaza olduğunda çoğu zaman sadece çocuk fark etmez:
İlk günlerde kaza normaldir. Ama her kaza evde yeni bir kriz gibi yaşanırsa, annenin sabrı tükenir.
Ben galiba yapamıyorum.
Mesele yapamamak değil; farkındalık kazandırırken annenin süreci sürdüremeyecek kadar yorulmasıdır.
Birçok anne bunu iyi niyetle yapar.
Ama bir süre sonra bu soru yardım olmaktan çıkar, günün ana gerilimi olur. Çocuk "yok" der, beş dakika sonra altına yapar; anne sinirlenmemeye çalışır, sonra suçluluk hisseder.
Sadece daha çok sormak yetmez; çocuğun külot hissini yaşaması, ıslaklığı fark etmesi ve kazanın sakin yönetilmesi gerekir.
Kaza her zaman geriye gidiş değildir; çoğu zaman çocuğun öğrenme sürecindeki ilk geri bildirimdir. Ama bunun öğrenmeye dönüşmesi için çocuğun altına yaptığını fark etmesi ve annenin kazayı panikle değil sakinlikle karşılaması gerekir.
Hedef "hiç kaza olmasın" değil; kazaların evde krize dönüşmeden yönetilebilir kalmasıdır.
Birçok anne iki seçenek varmış gibi hisseder: ya beze geri dönmek, ya dişini sıkıp devam etmek. Beze dönmek "başaramadık" gibi gelir; zorla devam etmek "çocuğumu baskılıyor muyum?" korkusu yaratır.
Aslında ihtiyaç üçüncü bir yoldur: çocuğun bezden çıktığını hissettiği, altına yaptığını fark ettiği, annenin de kazaları daha yönetilebilir karşıladığı bir geçiş sistemi.
Beybifiy tam bu yüzden tasarlandı.
Beze dönmeden önce geçişi daha yönetilebilir hale getirin.
Beze Dönmeden Devam EtDoğru Geçiş Mantığı
Çocuk bez değil, külot giydiğini hissetmeli.
Altına yaptığında bunu fark etmeli.
Kazalar evde krize dönüşmeden yönetilebilir kalmalı.
Beybifiy bu üç ihtiyacı aynı geçiş sisteminde birleştirmek için tasarlandı.
Beybifiy Bezden Küloda Geçiş Paketi; çocuğunuzun bez değil külot giydiğini hissetmesine, altına yaptığında bunu fark etmesine ve kazaları sizin için daha yönetilebilir hale getirmeye yardımcı olur.